บทที่ 159 เกาะกำลังจะพัง

ศิริพรตวาดด้วยน้ำเสียงเกรี้ยวกราด "ตอนนี้ฉันอารมณ์บ่จอยสุดๆ พวกแกนี่มันไม่ได้เรื่องสักคน! ไหนล่ะอาหารเช้าของฉัน?"

คนรับใช้ยืนเหงื่อท่วมตัว แขนเสื้อที่ถลกขึ้นยังเปียกโชกหยดติ๋งๆ เขาตอบด้วยสีหน้าลำบากใจว่า "คุณหนูครับ เมื่อเช้ามืดเราพบว่าน้ำรั่วเข้าห้องใต้ดินครับ ทุกคนกำลังเร่งขนย้ายไวน์และเสบียงอาหาร...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ